21/07 Groot-Lo Belgisch Kampioenschap VWV Reeks C

"Strijd om de Belgische driekleur morgen. Géén kans dat ik die pak maar eens meebikkelen met de beteren, dat moet er wel inzitten want ik ben uitgerust en gemotiveerd" .. zo schreef ik het gisteren maar in realiteit was ik minder strijdlustig. Het was een groot peloton dat op een vierkant van 7 km over brede wegen werd losgelaten. Alle vluchtpogingen werden vrij snel teniet gedaan en ook de andere teamleden besloten rustig mee te peddelen om later op de wedstrijd nog een cartouche over te houden. We schieten ze wel te laat af want op het einde van de voorlaatste ronde slagen 8 renners er in om weg te blijven, niemand van ons is er bij. Op 3 km van de meet, op het lastigste stuk, ga ik ook vol door en speculeer dat het wat stilvalt achter mij. Dat doet het niet en ik laat mij terug inlopen om verderop in de massaspurt nog net een (flut)prijsje te pakken. Luc VR is de verdiende nieuwe Belgisch Kampioen, hij was het ganse seizoen al top.

12/07 Eindhout-Laakdal VWV Reeks C

De eerste koers na een wandelvakantie in de bergen is naar gewoonte een harde dobber om te kraken. Bovendien was deze nieuwe wedstrijd op de kalender redelijk zwaar door een helling die 17 keer moest beklommen worden en dit samen met heel wat draaien en keren én een stevige wind. Toch niet al te véél last gehad al werden de benen in de laatste ronden loodzwaar zodat ik content moet zijn met de laatste geldprijs. Ik heb sterk het vermoeden dat de Schepen van Sport van Eindhout of familie daarvan één van de deelnemers was: nog nooit zoveel politie en seingevers op straat gezien als vandaag. Bovendien kwam de burgemeester herself, het was een dame, de koers op gang vlaggen. Met het vele volk langs de kant, het selectieve parkoers én met het leuk ommetje langs de feesttent was dit weer één van de aantrekkelijker koersen van de VWV.

29/06-8/07 Mayrhofen

Veel gestapt en steeds in een prima weertje. M 'n 2 langere fietsuitstappen moet ik echter volmaken in een striemende regen en onder een stevig klank- en lichtspel. Schuilend in de Karlalm (1750m) geraak ik aan de praat met de "uitbater", een 20-jarige student uit Wenen. Voor zijn vakantiejob moest hij 8 koeien gedurende de ganse zomer melken om er dan ginds boter van te maken, 's middags moest café gehouden worden. Ook de 2 kinderen van de eigenaar vertoefden daar gedurende 2,5 maanden zonder één keer naar het dal terug te keren. Géén TV, géén internet, geen douche of enig comfort in de sobere berghütte (dat hebben mijn kinderen mogen horen!). De afdaling naar Mayrhofen (650m) vergeet ik niet licht: meermaals van de fiets gesprongen om mij héél klein te maken als m 'n pad open alpenweiden kruiste want de bliksemschichten en donderslagen volgden elkaar beangstigend snel op. Bovendien zat ik met de achterrem op het aluminium en vooraan scheelde het ook niet veel. Drie kwartier later zit ik in de sauna van een 4-sterren hotel tussen dikke Duitsers op temperatuur te komen: van een contrast gesproken.