28/06 Herselt VWV Reeks C

Een van de mooiste parkoers van de VWV, elke ronde moeten we zelfs 2 klimmetjes trotseren. Die zorgen niet voor een afscheiding want in de lange afdaling over de brede weg (62 kmpu!) komt alles steeds terug bijeen. Met de vingers in de neus gefietst vandaag maar dit niet kunnen vertalen naar een goeie notering. Slechts enkele jongens, die er altijd wel bij zijn, kunnen zich in de laatste ronden afscheiden van het peloton: zelfs met een superconditie zal ik daar nooit in slagen. De rest van zo 'n 60 man slingert in de laatste (lange) rechte lijn chaotisch op de meet af en ik had écht het gevoel dat er brokken van gingen komen, dat gebeurt gelukkig niet. Het zal nooit wat worden met wegrennen voor mij, maar als ik het niet doe kom ik ook in het veld niet vooruit. Nu eerst wat gaan mtb 'en in Mayrhofen, Oostenrijk.

22/06 Den Haas (2)

Dit WE geen nummer op m 'n rug gespeld en enkel gaan hazen. Toch één keer "choco" gezeten: dat was nadat Bjorn L iedereen op één lint had getrokken en ik vervolgens per ongeluk aan kop kwam. Om het tempo niet tevéél te laten zakken verdapper ik maar van de snelheid die ik ontwikkel is niemand onder de indruk. Er volgen wat demarrages en er vallen serieuze gaten, om een af andere reden (de rest zat ook dik?) valt het echter vooraan terug stil. Niets te vroeg want m 'n hartslagmeter piekte toch even naar 180 sl/min en da 's einde schaal voor mij. Benieuwd wat het vrijdag wordt voor de ex. Lotto-renner: een onmiddellijke vrijspraak zal betekenen dat de koersdraad snel weer opgenomen wordt en dan hebben wij het wat rustiger of .. wordt de ganse procedure heropgestart en zal de uiteindelijke vrijspraak (volgens de kenners) op de lange baan geschoven worden? Dan zal een zure Bjorn nog wat langer onze benen pijnigen, of misschien niet want voor het lopende seizoen zal het dan wellicht ook niet meer nodig zijn. Feit is dat ze renners wel weten te pesten ginder bij de Vlaamse Gemeenschap!

15/06 Putte-Beerzel VWV Reeks C (45-52j)

Aan de start kleurt de lucht donkergrijs en ik besluit mét regenjack te vertrekken om het later uit te spelen. Dat blijkt niet nodig te zijn want gáns de wedstrijd regent het oude wijven. André A en Jan VH rijden in een kalm moment weg van het peloton: lukt niet denk ik want tot dan werd er snedig gereden ondanks straten blank stonden van het overvloedige hemelwater. Het valt soms stil maar elke ronde kennen we ook perioden dat fameus wordt doorgevlamd, desondanks loopt het leidersduo uit. Op de meet blijken ze met 2 minuten voorsprong te zijn gefinisht: onwaarschijnlijk sterk nummer van André die volgens Jan VWB zijn kompaan voor 4/5de op sleeptouw had genomen. Mijn regenjack was aërodynamisch gezien dan wel geen goeie zet doch ben ik blij dat ik het droeg want uit ervaring weet ik dat de kou mij heel snel parten speelt. Na 1u30 rondjes aftellen kan ik op 't randje van onderkoeling uiteindelijk naar een 13de plaats spurten. Er was plaats zat om te spurten, zelfs voor bange wezels als ik, dus het enige excuus waren benen zonder poeier. Vandaag was 't hondenweer een even grote tegenstander als die pakweg 10 veteranen die steeds de koers maken en waarvan ik telkens opkijk hoé hard die wel met een fiets kunnen rijden.

7/06 Westmalle: Elite zc, Beloften en Masters

Weinig van te vertellen. Het parkoers kende 4 haakse bochten en van bij de start werd gevlamd alsof die gasten hun leven ervan afhing. Dat was telkens afremmen tot 20 kmpu om vervolgens volle bak weer op te trekken. De snelheid, hoe meer achteraan in de sliert hoe hoger, liep op naar 56 kmpu en da 's méér dan m 'n snelheidsbegrenzer vandaag toeliet. Na precies 15 min koers en 11,5 km hang ik op 5 m van een achterwiel en er valt een gat dat ik niet meer dicht krijg: een dikke DNF dus. Ik ben de wagen dan maar gaan kuisen en dat was tenminste een nuttige tijdsbesteding volgens een tevreden Martine: ik heb haar niet tegengesproken. 's Anderendaags bij de jonge haas loopt het vlot, we flirten dan "slechts" met de 50 kmpu-grens.

31/05-1/06 Ventourist-Ventousiast

Om 17u15, net na m 'n 4de klim, breekt een hels noodweer uit op de top en even later beslissen de mensen van Sporta om het evenement stop te zetten. Tot dan lag ik perfect op schema, ik had nog ruim 14u de tijd om de resterende 4 klims vol te maken. Of het ook gelukt zou zijn betwijfel ik: in de afdalingen had ik, ondanks regelmatig wisselen van kledij, telkens veel last van de kou en dat kostte mij veel energie. Een 5de klim bij daglicht én de ochtendklim had ik zeker nog kunnen volmaken maar de 2 nachtelijke klims zouden zéér zwaar geweest zijn. En daar draaide het toch om want ik wou uiteindelijk beter doen dan vorig jaar. Toch zou dit peanuts gebleven zijn tegen die krakken die voor 11 keer gingen. Ik sprak met eentje van hen, Jef VD, en hij vertelde me dat hij boven zelfs niet stopte om iets droogs aan te trekken: met een stuk plastiek onder zijn shirt en met de mouwstukken opgetrokken scheurde hij onmiddellijk tegen 85 kmpu achter 2 motards de berg af. Toen ik voor de 4de keer de top bereikte, waar overigens slechts 21 fietsers in slaagden, zat hij (en die andere recordjager uit Kalmthout) reeds aan 5 beklimmingen. Daarvoor moest je tijden draaien van 1u25 à 1u30! Het recept van Jef: boeren, keihard werken in de bouw en opstaan om 2u 's nachts om te gaan trainen, tot 350 km op één dag ... wat een oermens!