Beveren 28/06 WAOD Reeks C/D

Om mij nog even renner te wanen, Koningshooikt was in dat opzicht wel een afknapper, pak ik nog net vóór m 'n verlof Beveren mee. Een mooi parkoers met een ferme lus door de akkers waar de wind vrij spel heeft. Daardoor breekt de koers niet echt open want de sterke jongens hebben schrik om zich te vergalopperen. Ik koers attent mee, zit steeds bij de eerste 10 en schuif meestal mee als groepjes zich afscheiden van het peloton. Een definitieve afscheiding komt er echter niet en dus komt er een pelotonspurt waarin ik net áchter het gewriemel finish als 8ste D-renner. Nu dus verlof met dagelijks hooguit een uurtje mtb en/of spinning en voor de rest een stevige bergwandeling. Na ’t verlof gun ik mij nog een maand om eens (proberen) te scoren in een VWV of WAOD-koers, daarna wenkt het veldritseizoen alweer.

16/05 Gran Fondo Eddy Merckx

Een schakelprobleem, slecht weer, de 3-action geconcentreerde voeding en enige voeding die ik bijheb maar absoluut niet binnenkrijg: alles samen al een reden om op te geven. Het is echter de Ventoux die nog niet uit mijn lijf is en mij dwingt om na halfweg úit de chrono te stappen. Spijtig want ik zat waar ik moest zitten: in het eerste grote koppeloton. Maar daaruit werd ik genadeloos gelost en ook de achtervolgende groepen reden algauw te snel. Ook teammate Rudi M overweegt te stoppen, zet toch door en finisht niet ver van een top-100 plaats: knap!

9/06 Mt-Ventoux 6 keer bedwongen!

Vóór middernacht, dit is een dikke 16 u na het vertrek in Bedoin, haal ik voor de 6de keer de top van deze gigant. In het gezelschap van Rudi M, en dit gedurende 3,5 beklimmingen, maal ik gestaag de té grote 38 x 28t toch steeds vlot rond. Na een break tussen de 5de en 6de klim neem ik m' n tijd want ik heb nog een ruime marge om 8 beklimmingen vol te maken. De afdaling moet ik echter aanvatten zonder droge reservekledij en bovenop vergeet ik ook nog beenstukken aan te trekken. Een grove fout, zo blijkt, want ik begin al snel hevig te daveren van de kou en het gevolg is een shimmy-achtig trillen van m' n stuur. Wijselijk besluit ik om het hotel op te zoeken want de nood aan een warme douche en droge kleren kan ik nu niet langer weerstaan. Omdat het hotel in Carpentras ligt vergt dit een extra rit van 35 km alvorens ik kan herbeginnen: dat is er teveel aan en ook een 7de ochtendklim valt om die reden in het water zodat ik na 306 km en 18u op de fiets, een beetje tegen m' n zin, het klimmen staak. Diezelfde morgen rijden we nog "los" langs de Gorges De Nesque, een rit van 100 km met flink wat hoogtemeters. Zonder overdrijven durf ik dus beweren dat, mits wat logistieke omkadering, ik mezelf in staat acht om deze berg 8 maal te beklimmen in 24u. Een sterke maag om de eentonige kost van energiekoeken en -dranken te blijven verteren alsook enige mentale sterkte zijn mi. belangrijker dan "goeie benen". Volgend jaar wil ik beter doen maar logies nabij één van de startplaatsen is dan wel een vereiste.

6/06 Cannibale du Ventoux?

Inderdaad, voor minder gaan we niet. Dus een dubbele beklimming van de 3 zijden van de kale berg of een dikke 9000 hm in 24u. De beteren doen het 9 maal, de allerbesten proberen wellicht 10 beklimmingen rond te krijgen: zover wil en kán ik niet gaan. Het weer lijkt mee te gaan vallen al weet je ginder nooit. "Soleil et orage" luidt de verwachting van de Franse méteo, dus met een noodplan in het achterhoofd en een regenjack in de achterzak vertrekken we om 7u30 stipt voor 5 beklimmingen bij daglicht en nog ééntje er achteraan in de zéér vroege (zondag)morgen. Maandag uitsluitsel.

2/06 Koningshooikt VWV reeks C

Erger als een debutant. In de eerste ronde rijdt een 10-tal weg, op dat moment zit ik achteraan in het peloton aan hartslag 175 te harken om er niet afgereden te worden. Halfweg zeg ik foert en knijp de remmen toe: dit is niet normaal. Een trainingsdag in Stavelot eerder op de week verliep ook al vrij moeizaam met al snel flanellen benen en een hartslag die veel te hoog lag. Volgende week zien we wel op de Ventoux, uiteindelijk ligt er maar één wakker van (en dan nog) van wat ik ginder presteer dus "who cares".
Uitslag: opgave.