Terug met de voeten op de grond. De 2 viaducten zélf waren niet direct de boosdoeners maar de flessenhals direct na de eerste viaduct en de telkens lange en zéér snelle inhaalrace (61 kmpu!) aan de staart van het peloton, die eindigde aan de voet van de 2de viaduct, deed mij na 12 van de 20 ronden de das om. Het 100-koppige peloton bleef ook lang gesloten, éven nadat ik er de brui aan gaf kon er uiteindelijk een groepje wegrijden. Géén gemekker over slechte benen, die waren zelfs goed maar in zulk gezelschap en op dít parkoers móet je meer vooraan zitten. Echter vooraan positie afdwingen vergt ook lef, kunde en power en dat ontbeer ik, dus exit langs de achterdeur vandaag. Rudi M, Thomas H en enkele andere teamleden rijden deze toch wel zware koers van 94 km uit en da 's een knappe prestatie. Voor mij stopte het dus na 58 km en dat was nét zonder mij 't snot voor de ogen te moeten rijden. Als uw limieten overschreden worden moet ge -liefst op tijd-kunnen toegeven dat ge te licht weegt, alleszins een prima training voor de wedstrijden van VWV en WAOD ... onder leeftijdgenoten!
Uitslag: opgave na 58 km
25/04 Vesalius testbank
M 'n huisdokter verklaarde mij gezond voor beklimmen van de Mt-Ventoux maar was er achteraf niet helemaal gerust in en "dwong" mij min of meer naar de cardioloog. Na '99, '02 en '05 ondertussen het 4de hartonderzoek. Een beetje zoals tweedehandswagens ouder dan 7 jaar en met méér dan 100.000 kms op de teller: die moeten nu ook vaker dan de recentere karretjes de controle passeren. Aan een testprotocol van 50W startbelasting en elke minuut 25W erbij wordt bij bereiken van 350W de test stopgezet: véél te vroeg volgens mijn aanvoelen want ik zit nog minstens 10 slagen onder maximum hartslag en de benen zijn nog lang niet verzuurd. Volgens de verpleegster is dit op 195% van de te verwachten score voor iemand van 49 jr en 67 kg op de weegschaal. Ik vrees er voor, om ooit een koers te kunnen winnen, dat 300% nog niet voldoende zal zijn!
22/04 Antwerp ING Shortrun 5km
De ING Shortrun, de babyversie van de Antwerp Ten Miles, is een afstand die ik nog vlot aankan. De periode van de halve marathons ligt al 20 jaar achter mij en die komt, denk ik, nooit meer terug: racen op de fiets is gewoon veel leuker! Het gros van de goeie straatlopers trekt z 'n loopschoenen niet aan voor minder dan 10 km dus de kans op een goeie uitslag in de korte (recreanten) afstand is reëel. Zo blijkt ook want aan een tempo van bijna 17 kmpu, wat me doet twijfelen aan de juiste afstand, finishen er slechts 22 (eigenlijk 21 mits snellere registratie) lopers vóór mij , achter mij volgt de rest van het zowat 1200-koppige loperspeloton. Thomas vN, de 14-jarige zoon van m' n zus, haalt me nog in op 300 m van de meet en weet het gat op 10m te houden, zijn broer Jasper finisht iets verderop. Die race heb ik dus verloren, chapeau want ik heb alles gegeven en die gasten halen hun conditie enkel uit de voetbaltrainingen: als die nu eens als atletiekers moesten gaan trainen? Nog een krak: Eric Kloeck, 50 jaar en 37ste in de 10 miles in een tijd van amper één uur, verliezen van zo 'n gast in de Achtkamp is geen schande!
14/04 Balen VWV Reeks C
In de thuisgemeente van de grootste krachtpatser van het Belgische wielrennen zet ik een zwakke prestatie neer. Was het door de hooikoorts of was het gewoon m 'n dag niet, feit is dat ik gedurende slechts een ronde of 2 mee vooraan aan de debatten deelneem. Met nog een ronde of 4 te gaan breekt het peloton in 2 en vermits ik op dat ogenblik passief achteraan zit is het niet meer dan logisch dat het pannekoekenpeloton míjn onderkomen wordt. Met nog 3 ronden te gaan heb ik er plots genoeg van en ik knijp de remmen toe: spurten voor een 16de plaats zegt me niks en onderhand is de voldoening voor het uitrijden van een koers ruim onvoldoende om me nog te motiveren. Volgende keer beter. Uitslag: opgave
9/04 Braschaat TNF-challenge
Ondertussen reeds de 3de keer dat ik hier aan deelneem en dit jaar is de belangstelling wel erg groot: wellicht vanwege het goede weer staan er 165 bikers aan de start. Ik ben goed weg, ook al omdat ik op de eerste rij stond. Gans de wedstrijd rond plaatsen 12-15 gehangen. Ik kan een uur lang op omslagpunt blijven rijden en de benen verzuren niet! In mooi gezelschap kan ik uiteindelijk 13de finishen. Dat is op een half minuutje van Bart Arnouts, een klinkende naam in de duathlonwereld, maar wellicht had hij zijn dag niet. Dieter Baumer pakt bijna 3 minuten op mij en hij wordt zelf op 2 minuten gezet door Hans Urkens, de regerende Belgisch kampioen bij de Masters 1. M 'n 13de plaats móest goed zijn voor een podiumplaats bij de veteranen maar de atletiekers, die deze MTB-wedstrijd organiseren, leggen de lat voor veteraan reeds op 35 jaar. Toch is dit nog goed voor een top-5 plaats bij die, wel heel jonge, veteranen.Uitslag: 1. Hans Urkens 5. Dieter Baumer 11. Bart Arnouts 13. EricVS (135 finishers)
Abonneren op:
Reacties (Atom)