De eerste onheilstekenen staken zaterdag reeds de kop op: een sluimerende hoofdpijn aan m 'n linkerslaap is meestal de voorbode van een flinke migraine. Met veel vraagtekens 's zondags de start genomen en die was niet erg snedig doch vóór beëindigen van de eerste kleine ronde kan ik de leiding overnemen van de snelste starter en enige concurrent Peter Roelands. Halverwege de eerste ronde heb ik een 50-tal m voorsprong maar dan maak ik een flinke schuiver in het bos naast de aankomstweide. Het stuur moet rechtgezet worden en ook de rechter shifter moet ik met een aantal ferme tikken terug recht kloppen, de achterrem loopt iets aan maar dat neem ik erbij. Dus terug in de achtervolging op Peter die ervan geprofiteerd heeft om nu een 30-tal m op mij te pakken. Eerder dan verwacht kan ik hem remonteren en hem terug 50m aansmeren en denk nu definitief vertrokken te zijn. Maar in het technisch stuk met de boomstammen gaat het helemaal mis: bij de eerste boomstam blijf ik haken en ga vol tegen de grond. De achterrem blokkeert nu helemaal en nog een beetje groggy kan ik m 'n reservefiets aannemen terwijl Peter terug vleugels krijgt. Nog vóór het einde van de 2de ronde heb ik hem terug te pakken maar ik besluit m 'n eerste, ondertussen herstelde, crossfiets te nemen. Die wissel verloopt moeizaam, tegen de hand en met een fout verzet, zodat ik wéér 30m verlies op een alerte Peter die nu meteen vól doorgaat. Halfweg de laatste ronde kan ik nog net een aanrijding mijden met een onvoorzichtige parkbezoeker maar het gat kan ik niet meer dicht krijgen. De vuist die Peter maakt is niet gepast: vandaag heb ik mezelf verslagen! De eindbalans van deze Achtkamp: 2 punten tekort om het eindpodium te halen. Één puntje laten liggen in de 6,5 km-tijdrit (7/10 sec) en ééntje op de veldcross, toch 3 medailles kunnen pakken. Uitslag: 1. Peter Roelands 2. EricVS 3. Peter Antonissen
